In deze vroege Visconti schittert actrice Anna Magnani als een door ambitie verblinde moeder met een dochtertje dat geen enkel talent blijkt te hebben. Na een mislukte screentest van het meisje maakt temperamentvolle moeder Magnani zo’n stampij bij de filmstudio dat de producenten door de knieën gaan en haar dochtertje toch een filmrol geven. Maar als de moeder zich realiseert dat het meisje enkel als mikpunt voor grappen dienst doet, is de maat vol. Resoluut keert ze zich van de filmwereld af.

Met zijn bijtende satire op de valse glamour van Cinecittà is Bellissima een van de weinige films van Visconti met een komisch karakter en zijn enige film met een happy end.